Mıncıklamak yasaktır!

Geçen haftasonu anneanne ve dede ile birlikte bir kahvaltı organizasyonuna katıldık. Her ne kadar Bora tabağını hiç bozmadan kahvaltıyı tamamlamış olsa da mutlu bir gün geçirdik. Tabi şimdi anlatacağım şeyler hariç.

Bora hiç tanımadığı amcalardan teyzelerden oluşan kalabalığı kapının girişte ilk fark ettiğinde "Anne, utanıyorum" dedi. Onun yaşındayken ben de aynı hislerde olur "Kimse beni fark etmese, bana dokunmasa" diye düşünürdüm. Elini tuttum ve arkamda saklanarak içeri girdik. İlk bölümü kazasız atlatmıştık. Yavruma
"yersiz tavırlar, konuşmalar, temaslar" sonucu bu hisleri yaşatanlardan nefret ediyorum. Ama o kadar çoklar ki başedemez oldum!

2 Yaş Sendromu Sırasında Neler Yaptım?

Bir çocuğu büyütmek, psikolojisine zarar vermeden sağlıklı bir şekilde büyütebilmek çok hassas bir iş, ancak büyütenler yani bizler de "mükemmel" insanlar değiliz. Her insanın yanlışları, zaafları ya da eksikleri var ve bir şekilde çocuklarımıza yansıyor. Ben bunları oğluma en az şekilde yansıtmak için okuyor, araştırıyor, düşünüyor ve sinirlerimi kontrol altında tutmaya çalışıyorum. İnşallah onu mutlu, huzurlu ve gelecekte içinde anlam veremediği sıkıntılar oluşturmayacak şekilde yetiştirebiliyorumdur. 2 yaş sendromu yani bir nevi ilk ergenliğimiz de kolay geçmiyor. Şu an Bora 32 aylık, sinir anları oldukça azaldı. O anlarda neler yaptığımızı paylaşmak istedim.

Çocuklarla diyalog "Birsen Özkan - www.annenotlari.com"

Birsen Özkan'dan çok uzun ama çok eğitici bir yazı...Anne babaların önce kendini sonra çocuğu eğitmesi gerektiği açıkça görülüyor. www.annenotlari.com'da daha fazlasını bulabilirsiniz. İyi okumalar dilerim.

Sevgili anneler babalar, en son söylenecek  sözü en önce söyleyerek başlamak istiyorum. Yalnızca dinleme biçiminizle bile çocuğunuzu kendi gözünde var da edebilirsiniz yok da. Dördüncü yazımda insan yavrusunun birbirine zıt iki gereksinimle dünyaya geldiğini söylemiştim: 

* Birey olarak var ve değerli hissetmek, güçlü olmak

* Ait hissetmek (Ailesine, arkadaş grubuna, bir topluluğa vs)