Kendi içimdeki korkutucu şeyleri ayrıntılı paylaşmaktan hoşlanmam. Laf arasında mutlaka iç dünyamdaki her şeyin ipucunu veririm ama detaylı konuşmayı sevmem. Bu benim kendi psikolojimi korumak için oluşturduğum bir kalkan sanırım. İçimdeyken kendimi sakinleştirip, normalleşebiliyorum. Ama bunu paylaştığım biri, olmadık zamanda bunu bana hatırlatırsa içimdeki kara delik büyüyor. Bu konuda da yine doğru adamı eş olarak seçtiğimi hissedip mutlu oluyorum. İçimdeki her şeyi dökebildiğim adam, bu sorunu yaşatmayan tek kişi.
Maalesef mükemmeliyetçi bir insanım. Bundan çok rahatsızım, neyse ki bu yaşıma kadar köşelerimi törpülemekte oldukça yol katettiğimi görebiliyorum. Ancak Bora olduktan sonra ona karşı tavrımda bunu engellemekte çok zorlandım. Yine kendi üzerimde çalışmalarım devam ediyor ama zaman zaman içimde bir direnç hisssediyorum.
